Lief rijdt elke zondagvoormiddag paard. En dus houden Leah en ik een fijn moeder-dochter moment. Soms gaan we naar papa’s training kijken (waarbij Leah de hele weg ‘paad’ en ‘hiiiii’ roept) of naar de speeltuin. Maar af en toe doen we eens zot. En beslissen we last minute om naar Planckendael te trekken. Leah’s oma (mimi) en peter werden meegesleurd in ons enthousiasme en weg waren we.
’t Was erg druk in Planckendael – blijkbaar was het vrijwilligersdag van het Rode Kruis- maar o zo leuk. Leah was helemaal in haar nopjes. Bij de dieren werd ze bloedserieus: die moesten aandachtig bestudeerd werden. Maar tijdens de wandeling van het ene beestje naar het volgende brak ze haar buggy bijna af van enthousiasme: schoppen met haar beentjes, gieren van het lachen en tadaa zwaaien naar ons.
Haar favoriete beesten (we hebben wel lang niet alles gezien):
1) De everzwijnen, overduidelijk. ‘Knorknor’, riep ze de hele tijd. Toch een slim kind 🙂
2) De cheeta: werd begroet met ‘miauw’
3) Vogels, van allerlei pluimage
De kleine zorgen die ik me maakte, bleken snel ongegrond:
a) Waar gaan we haar eten kunnen opwarmen? Leah heeft haar potje zonder morren koud opgegeten. Nadien konden er zelfs nog een paar frietjes bij.
b) Gaat ze wel willen slapen in buggy/ auto? Zoals gewoonlijk weigerde onze misses dat. Maar uiteindelijk is ze zonder veel problemen wakker gebleven tot we weer thuis waren (16u15!). Na haar dutje (tot 17u30) was ze wel wat lastig, maar dat nemen we er graag bij.
Omdat het haar eerste keer dierentuin was, mocht ze nog een klein cadeautje uitkiezen in de shop. Het werd een pluchen chimpansee. ‘Oe oe oe’ riep ze, en het ding werd bijna platgeknuffeld.
In foto’s (lachen op de foto doet ze tegenwoordig wel niet meer):
Leah met bizon
Leah met kameel
Leah met vogeltjes
En met haar peter
Cajiente 
