Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for april, 2009

Ik beoefen wat ze noemen een zuinige rijstijl. Goed voor het milieu en voor mijn portemonnee. De basisprincipes:

  • tijdig schakelen (doe ik)
  • niet te snel optrekken (check)
  • remmen op de motor (yep)
  • uitbollen in versnelling op afritten of voor (rode) verkeerslichten (altijd)

Mijn brandstofverbruik valt reuze mee. Mijn Opel drinkt zelfs minder diesel dan hij volgens het boekje zou moeten doen. En mijn bandenspecialist lauwert telkens de minimale slijtage aan mijn rubbers.

Maar dan. Dan ga je naar de keuring. En blijkt je roet-uitstoot twee keer te hoog. Advies: meer gas geven. Hogere toerentallen. Je moet dus een heel jaar meer vervuilen om door een mielieutest te geraken. Of stel ik het nu te simpel voor?

Read Full Post »

Dalen en pieken

Paaszaterdag 2008: Ik merk plots dat ik bloed verlies. Na een telefoontje met de spoedafdeling haasten we ons naar het plaatselijke ziekenhuis. De weinig fijngevoelige verpleegster probeert me te sussen: ‘ t’ Is beter dat het nu mis gaat dan verder in de zwangerschap.’ De gynaecoloog wordt gepolst. Blijkt dat ze weinig meer kunnen doen dan bloed trekken om de hcg-waarden te controleren. En die test 2 dagen later te herhalen. Voor een echo is het – na 6 weken zwangerschap- nog te vroeg.

Een beetje verweesd keren we terug naar huis. We hebben op een kleine week tijd veel emoties te verwerken gekregen: horen dat je zwanger bent- paniek om het bloedverlies- onzekerheid. De dag nadien -Pasen- hossen we van het ene familiefeest naar het andere. De schijn ophouden en -in mijn geval- de misselijkheid verbergen, valt ons zwaar.

Op Paasmaandag komt- na het tweede bezoekje aan het ziekenhuis- het verlossende nieuws: de hcg-waarden zijn op 2 dagen tijd enorm gestegen, dus wellicht geen miskraam. Een paar dagen later zien we bij de gynaecoloog een hartje kloppen.

Paaszaterdag 2009: het subject van onze ongerustheid een jaar eerder geniet van haar eerste zonnestraaltjes. Enkele vrienden komen toevallig aanwaaien en vervoegen ons op het terras. Ons klein meisje kraait van plezier en wij nippen aan ons drankje. Zo ongelukkig als ik me vorig jaar voelde, zo gelukkig ben ik nu.

Leah, op één dag na 5 maanden

Leah, op één dag na 5 maanden

Read Full Post »

Broccoli is geen wortel

 

Leah eet broccoli

Leah eet broccoli

 

 

En dus ging er meer pap naast dan in het mondje.

Read Full Post »

De aanhouder wint

Exact 4 weken na de eerste poging tot groentenpap, zit er schot in de zaak. Maar lieft 85 gram wortelpatatjes heeft ons minimeisje gegeten. En dat zonder te huilen. Haar afkeer van het lepeltje lijkt stilaan weg te ebben. Ik laat een zucht van opluchting en zij een boertje ter ontluchting. Want die groentenpap stelt haar spijsvertering flink op de proef. Maar ook dat komt wel goed (niets krijgt mijn euforie kapot vandaag :-))

dscn0689

Read Full Post »

Zelf gemaakt

Leah heeft haar allereerste cadeautje ooit meegebracht van de crèche. Voor Pasen.

Zelf geknutseld (mja), met papier en een hoop vingerverf. Weten we meteen waarom haar nageltjes vorige week zo vuil waren.

pakje-leah


Read Full Post »

Mannen van twee

Vanochtend in de crèche. Vanop de arm van de verzorgster kijkt Leah naar de peuterjongetjes in de speelruimte.

A. (verzorgster): Ah Leah, ben jij al naar je aanbidders aan het kijken

Ik: * glimlach om het grapje van de verzorgster*

A.: Ja, Leah is populair bij de jongens

Ik: *verbaasde blik (toch geen grapje?)*

A.: Leah is het enige baby’tje wier naam alle peutertjes kennen. En als we haar na haar dutjes gaan halen, roepen ze haar naam en komen ze naar haar toe.

Ik: * zo mogelijk nog verbaasder*: Maakt ze dan meer lawaai dan de anderen ofzo?

A.: Neen, helemaal niet. Wij weten ook niet hoe het komt, we stellen het alleen maar vast

Nog geen vijf maanden oud en ze windt de (tweejarige) mannen al rond haar vinger. Dat belooft. Haar papa wordt al onrustig.

Read Full Post »