Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for maart, 2008

wijvenweek.gif

Cholera of de pest. Dat is voor mij de perfecte samenvatting van het huishouden. Ik heb een hekel aan opruimen, poetsen, inkopen doen en strijken. Maar doe ik het niet, dan word ik chagrijnig van de rommel en het stof.

Zo komt het dat ik me af en toe een hele zondag opsluit en van huishoudelijke taken kwijt. Hoe meer de avond nadert, hoe gevaarlijker ik word. Een verdwaald papiertje of vuile schoenen zijn genoeg om een bliksemende blik en een mompelend ‘gebrek aan respect’ naar het hoofd geslingerd te krijgen.

Dus voor de echtelijke en andere vrede, ben ik nu op zoek naar en dienstencheques-poetsvrouw. Maar die houden zich blijkbaar talrijker schuil in de stad dan op het kempische platteland. Duimt u voor mij?

Dit berichtje verschijnt in het kader van de wijvenweek. Meer wijvenblogs hier.

Read Full Post »

Een tijdje geleden vertelde ik dat mijn vroegere toneelvereniging binnenkort haar 20-jarige bestaan viert. En dat ik me heb laten ompraten om voor die gelegenheid een stukje op te voeren. Ondertussen nadert de voorstelling. Het ene moment denk ik bij mezelf ‘Oh leuk, nog een keertje toneelspelen’, het andere moment ‘Stomme koe, wat heb je je weer op de hals gehaald’. Maar er is geen weg terug, dus er zit niks anders op dan mij zo goed mogelijk van mijn taak te kwijten.

Een tekst heb ik al. Het wordt de fijne dialoog ‘Open Huwelijk‘ van nobelprijswinnaar Dario Fo. Normaal een avondvullend stuk, maar ingekort tot 13 minuten (hoera voor mezelf om die verwezelijking). Een aantal anachronismen uit de tekst gehaald en de naam van zoon Robert veranderd in ‘Kevin’. Ja, Georgina, jouw Maltezerke zit er voor iets tussen.

En nu dat alles vanbuiten blokken. Kan het dat je geheugen tussen je 18de en je 25ste aftakelt? Ik denk het wel.

Read Full Post »

ducks2.jpg

Gisteren viel me iets op bij het wandelen. Eenden vliegen vaak snaterend door de lucht. Is dat niet volledig in strijd met de wetten van de aërodynamica? Alsof er een Porche met klapperend motordeksel over het circuit zou rijden. En lucht dat die beesten moeten binnenkrijgen.

Vreemd. Zijn er biologen in de zaal?

Read Full Post »

Nooit eerder verscheen er zo lang geen nieuwe post hier. Een buikgriepje blijkt behoorlijk nefast voor de inspiratie. But now I’m back! En wel in een twee kilogram lichtere versie. 🙂

Read Full Post »

Licht frusterend

Het is nu 8u30. Ik zit al een dik half uur op het werk, terwijl ik er normaal pas om half tien ben.  *glunder*

Enige nadeel: er zijn nog steeds geen collega’s om tegen te stoefen. Als ze hier allemaal pas tegen negen binnendruppelen, gelooft geen kat dat ik hier al zo vroeg was. Ik had meteen om acht uur een mailtje moeten sturen. Dju. 🙂

Read Full Post »

Als Toast Kannibaal al uitlach-televisie is, dan zijn het toch vooral de stamleden die met de Belgische gezinnen lachen. En niet omgekeerd. Ik heb net een stukje gezien en die mannen doen niet anders dan in een deuk liggen om die malle bleekscheten. Een bloemlezing:

  • Ik dacht dat het zeegeesten waren, zo wit!
  • ‘Die oude vrouw heeft haar als een varken. En heb je haar horen krijsen toen ze de boomhut in moest? Net een varken!'(imiteert krijsend varken)
  • ‘De kinderen begonnen te huilen toen ze ons zagen. Maar wij zouden bang moeten zijn voor hen. Heb je de buik van die man gezien? Gigantisch! En hoe hij loopt!’ (imiteert belachelijk bodybuildersloopje)
  • ‘Kijk eens wat een haar hij op z’n armen heeft. Net een aap! Deze nacht komt er vast een apin de liefde met hem bedrijven. haha, hij gaat slapen met een apin!’
  • (Toen het gezin geen gegrilde wandelende tak wilde eten): ‘ze lijken op insecten. Misschien dat ze daarom geen wandelende tak willen eten.’

Als dat elke week zo is, blijf ik kijken. 😉  Maar oordeel vooral zelf: elke disdag om 20u35.

Read Full Post »

Welk is jouw bedgeheim’, wilde Ktrn weten. U raadt het al: een stokje, zij het iets intiemer dan we gewend zijn. Laat me beginnen met u aan Bed voor te stellen: de Malm, en nog wel de grootste die in Ikearijk te vinden is. Maar liefst 2 meter bij 1 meter 80 gezelligheid wacht mij elke avond trouw op.

malm.jpg

Zo, nu u geen vreemden meer voor elkaar bent, kan ik het u wel vertellen. Bed is een beetje eenzaam. Dat is heus niet altijd zo geweest. Vroeger hielden kast, zitzak, gordijn en schapenvelletje hem gezelschap. Konden ze gezellig keuvelen overdag. Tot plots bleek dat ik allergisch ben voor huisstofmijt. Exit kast, zizak, gordijn en schapenvelletje. Alleen Bed bleef. Mét speciale lakens.

Maar stilaan slopen weer wat nieuwe spulletjes de slaapkamer binnen. Spulletjes die beloofden geen stof te maken. Zoals het oude kastje van een yard sale om de hoek.

kastje.jpg

In het kastje kettingen, oorbellen en andere blingbling. En er bovenop mijn kniknegertje. Je weet wel, zo’n missiespaarpotje dat met zijn hoofdje van ‘merci’ knikt als je er wat kleingeld instopt.

schuif.jpg kniknegertje1.jpg

Voor knuffelbeesten is de toegang tot Bed strikt verboden. Al is er eentje die deze regel graag aan zijn laars lapt. Kater Fons grijpt elke kans om het voeteinde uitgebreid te testen. En soms – heel soms- als ik alleen thuis ben, dan mag hij dat. Maar hou het voor u.

fons-in-bed.jpg

Ik geef dit stokje graag mee aan het zandmannetje van Ruben, Imke en witlofman Ntone.

Read Full Post »

Older Posts »