Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for november, 2010

Kind en Gezin

Leah werd twee (binnenkort het verslagje van de feestelijkheden) en mocht voor de voorlaatste keer naar Kind en Gezin. Behalve de ‘weeg’ (91 centimeter en 12 kilo 130 gram) had dat bezoekje veel weg van een examen. Het kind zelf had er gelukkig weinig last van, maar ik vertoonde duidelijk tekenen van plaatsvervangende stress.

Stapel de blokjes op elkaar, zei de dokter streng. Leah keek een beetje verdwaasd, hoewel ze zich net nog in de wachtkamer aan een poging tot het wereldrecord torens bouwen had gewaagd. Aarzelend begon ze aan een torentje – met haar linkerhand. En het ander handje? vroeg de dokter. Ik werd al zenuwachtig, maar gelukkig zette Leah uiteindelijk het laatste blokje met haar rechterhand op het bouwwerkje. Diezelfde blokjes in de blokkenstoof stoppen ging vlot, zo vlot dat ze boos werd toen de dokter het speelgoed afpakte.

Dan mocht ze lichaamsdelen aanwijzen. Haar eigen neus, oren en mond aanwijzen weigerde ze pertinent. Onze juffrouw maakte er een eigen spelletje van door mijn neus, mond en oren aan te wijzen, vergezeld van een triomfantelijk ‘mama neus (mond, oren)’. Om dan 20 keer aan de dokter te vertellen ‘da’s mijn mama, hè’.

Toen mocht ze nog plaatjes aanduiden in een boekje ‘waar is de koe?’, ‘waar is de vrachtwagen’, en ‘waar is de klok?’. De dokter ging -op haar gebruikelijk strenge toon- nog een stapje verder. ‘Wat is dat?’, vroeg ze en ze wees naar een plaatje van twee eierdopjes. Nu eten wij nooit gekookte eieren (we zijn meer van het omelettype) en al zeker niet uit eierdopjes. Toch zei Leah ‘eitjes’. Moeder apetrots natuurlijk. En blij dat het examen erop zat. 🙂

Read Full Post »