Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for februari, 2008

Nummer 27

lockers.jpg

Dat creativiteit belangrijk is, vertellen we op het werk aan iedereen die het horen wil. ‘We denken en handelen allemaal volgens vaste patronen. Door daar van af te stappen krijg je nieuwe ideeën en vind je betere oplossingen voor je probleem. Voorspelbaarheid is dodelijk voor creativiteit.’

Als ik dan toch allemaal zo goed weet, waarom kies ik dan elke keer weer lockertje nummer 27 in de fitness?

Advertenties

Read Full Post »

 Zowel ruben als luipaard bezorgden me een bijzondere houtsoort. Bedoeling is om je eerste herinneringen aan de radio neer te schrijven.

Toen ik kind was, stond de radio thuis niet aan. Cassettes en platen, van Herman Van Veen, Sandra Kim en Vanessa Paradis, dat wel. Maar de radio, dat was iets voor in de auto. Mijn vroegste radioherinneringen situeren zich dan ook op zondagavonden en weekochtenden.

Zondagavond -op terugweg van mij grootouders- hield Lutgart Simoens ons gezelschap met haar ‘Vragen staat vrij’. Haar stem, de sfeer van het programma, het duisternis buiten en de voorbijflitsende verlichtingspalen, gaven mij een soort van melancholisch gevoel. Ik werd er rustig van, maar niet bepaald vrolijk. Hetzelfde gevoel krijg ik nu als iemand klassieke muziek oplegt in de auto.

Leuker waren de ochtendprogramma’s: “Koffers en co” (remember ‘moedre, kzijn weg, hee’?) en “Het leven is mooi” (zolang er zon, muziek en kinderen zijn). De toenmalige ochtendfiles ken ik nog steeds uit het hoofd (tussen het Leonard- en het Vierarmenkruispunt in de richting van Tervuren).

Maar pas op de secundaire school kwam de radio echt in mijn leven. Studio Brussel werd een vriend. Er was geen denken aan om één aflevering van De Afrekening te missen. En op cassettebandjes op te nemen, natuurlijk. Het was de tijd van dEUS, Life, Presidents of the USA, Oasis, Garbage en K’s Choice. Namen die steevast op de kaft van de agenda geschreven werden.

Later volgde nog een kleine commerciële uitspatting (radio Contact), maar al snel kwam de liefde voor Stubru terug. Om uiteindelijk ook te blijven.

Ik gooi dit stokje graag in de richting van ZofieLime en Vindesign.

Read Full Post »

Een aantal posts geleden had ik het over het webfenomeen ‘sleevefacen,’ waarbij je een oldskool elpee tot leven brengt. Ziehier het resultaat van mijn eerste experiment: Mireille Mathieu achter het fornuis.

download.jpg

Read Full Post »

Fonetisch

Op de -overigens bijzonder leuke-blogdrink vrijdag is me iets opgevallen. Bijna niemand spreekt mijn blognaam goed uit. Vandaar een klein lesje in het cajiente-zeggen:

  • stap 1: ca (zoals ‘kat’, maar dan zonder t)
  • stap 2: jien (lange ie, als in ‘diep’)
  • stap 3: te (doffe e, zoals in ‘de’)

Of voor de fonetici: k-a-j-i:-n-t-ə

De meesten onder u hadden de neiging om hun beste Spaanse tongval boven te halen. Grappig, daar niet van. Maar daar heeft het dus niks mee te maken. Ik ben zelfs nog nooit in Spanje geweest. Denk eerder: Vlaamse tweejarige die de r, l en o nog niet kan uitspreken. 🙂

ps: zo gauw ik tijd heb, pas ik mijn blogroll aan. Heb vrijdag op de drink heel wat nieuwe mensen met fijne nieuwe blogs ontmoet

Read Full Post »

Bibber in m’n knieën

Dadelijk is het blogdrink in het STUK-café in Leuven. En ik ben toch wel wat zenuwachtig. Van de 63 ingeschrevenen ken ik niemand. Toch niet in levende lijve. Combineer dat met mijn ietwat verlegen aard en je kan je inbeelden hoe ik me voel als ik straks in mijn eentje dat café binnenstap. Lieve collega-bloggers, als jullie straks een meisje in jeans en zwarte jas onwennig voor de ingang zien drentelen, dat ben ik. Gelieve mij mee binnen te nemen 🙂

Read Full Post »

lada2.jpg 

De Lada is weer hip, vertelde Sofie deze ochtend in de Grote Peter Van de Veire ochtendshow. Wij moeten enorm avant-gardistisch zijn, want we hebben de onze deze week verkocht. Het doet een beetje pijn, maar de nood aan een echte ‘camionette’ was te groot geworden. En dus zijn we onze laatste dagen als trotse Ladabezitters ingegaan.

Ik ga hem straks toch nog een aai geven, onze koddige Rus.

* Vaarwel, Lada

Read Full Post »

De wasmachine is mijn vriend

 

Vier keer. Zo vaak draaide mijn fonkelnieuwe waskameraad dit weekend. Zeventien kilogram was, alstublieft. En niks gekrompen, niks verkleurd!

*glunder*

Het drogen verliep iets minder vlot. Dat heb je als je een afvoer-droogkast koopt zonder eerst te checken of er wel een gat-voor-die-afvoer in de muur is. Gelukkig was er het zonnetje. Het gat volgt later wel.

Read Full Post »

Older Posts »