Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Zonder categorie’ Category

Intussen

Als het stil is op de blog, is het druk in het echte leven. Een waarheid als een koe.

Leah gaat sinds september naar  school. En dat gaat goed. Vanaf dag 2 gaat ze al volledige dagen. Stikdood is ze als ze thuiskomt, maar ze gaat graag. Ze gaat ook 2 dagen naar de naschoolse opvang. Daarvoor hield ik nog meer mijn hart vast, maar onze flinke dochter maakt er geen probleem van. Oef. De structuur op school doet Leah goed, thuis is ze altijd heel erg druk en geregeld ook lastig. Misschien moeten we thuis ook wat meer structuur invoeren. 🙂

En Mira? Die heeft een metamorfose ondergaan. Haar eerste drieënenhalve maand in een notendop: huilen- krampen- niet slapen overdag-kreunen ’s nachts- totaal overstuur zijn- slecht bijkomen- brullen- Zantac- Motillium- Balyfen- melk voor koemelkeiwitallergie- ziekenhuisopname wegens excessief huilen – niks gevonden- week later ph-metrie: wel wat zuurepisodes, maar niet extreem, dus medicatie mocht de deur uit (oef, want daar kreeg ze alleen maar krampen van) – proberen te drillen in slapen overdag.

En dan, vanaf 15 weken hadden we een andere baby. Vrolijk, goede eetlust, mooie dutjes overdag. En op 6 weken tijd 1,2 kg en 6 cm erbij. Het kind moet heel erg buikkrampen gehad hebben, ocharme. Intussen is ze net 6 maand, eet ze vlot vaste voeding en speelt ze graag op haar buik. Wie had dat gedacht na een zus die er anderhalve maand over deed om groentenpap te eten, eerst helemaal niks van fruitpap moest weten en er pas op 8 maanden aan dacht om om te rollen. Leah was wel een ‘babbelkous’, Mira brabbelt helemaal nog niet. Elk z’n sterktes. 🙂

Zelf had ik het heel wat zwaarder dan na de bevalling van Leah. Mira lag in stuit, dus kwam met een keizersnee. Net toen Leah’s crèche 3 weken de deur sloot en onze oudste een fikse opstoot van jaloezie kreeg. Tel daarbij slapeloze nachten (kreunende dochter 2) en de onmogelijkheid om dutjes te doen overdag (krijsende dochter 2 en aandacht opeisende dochter 1) en je snapt dat je me kon bijeenvegen. Een week voor ik weer moest gaan werken, zei de verpleegster me dat het niet verantwoord was om zo vermoeid weer aan het werk te gaan. Maar er stond een groot evenement op de planning 3 weken later, dus dat was niet echt een optie. Terug gaan werken betekende meteen erin vliegen. Met lange dagen en weekendwerk enal. De crash volgde dus ook eind november. Maar nu heb ik er 2 weken kerstvakantie opzitten, met gezellige familiefeesten, een kort tripje naar zee, wat tijd om op te ruimen en om eindelijk nog eens kleren voor mezelf te kopen. Hopelijk blijf ik zen nu ik vanaf morgen weer in de mallemolen stap 🙂

Advertenties

Read Full Post »

Exact 36 weken en 5 dagen ben ik zwanger vandaag. En hoe het gaat? Goed, dank u. Joske wordt intussen geschat op 3,1 kg, beweegt regelmatig, heeft een mooie hartslag en nog voldoende vruchtwater. Ikzelf ben nu al evenveel bijgekomen als bij Leah op 40 weken (help waar gaat dat eindigen?) en ook mijn buik heeft dezelfde ”t is voor alle momenten’-omvang.

Sinds dinsdag ben ik thuis. Doodcontent ben ik, dat ik wat meer kan rusten. De nachten stellen niet veel voor, dus middagdutjes zijn meer dan welkom. Wat extra tijd om mijn to do-lijstje af te werken ook. Want de nestdrang, die is volop aanwezig. In die mate dat ik ervoor moet opletten dat ik de benen (zonder enkels) niet onder mijn (walvis)lijf uitloop (waggel). Op drie dagen tijd:

  • ben ik 3x in de supermarkt geweest
  • bij de brouwer
  • bij de apotheker
  • in het gemeentehuis
  • de post (postzegels check!)
  • heb ik mijn doopsuiker afgewerkt
  • op intakegesprek geweest bij Leah’s toekomstige naschoolse opvang
  • heb ik mijn belastingsformulier ingevuld en gebusd
  • papieren voor moederschapsrust in orde gebracht
  • papieren naschoolse opvang ingevuld
  • Leah’s valiesje gepakt
  • het oud papier samengebonden
  • auto laten poetsen
  • wat extra bodies voor Joske en onderbroekjes voor Leah gaan halen bij Zeeman
  • een laat vaderdagcadeautje voor mijn papa gekocht
  • om tussendoor uiteraard voor Leah te zorgen, op te ruimen en eten te maken.
Vandaag en morgen hoop ik op nog twee productieve dagen. Vanaf zondag is het te warm en zal ik me maar koest houden 🙂

Read Full Post »

Getater

‘ t Is al even duidelijk. Leah wordt net zo’n tettermie als haar moeder. Waar ze met haar motorische ontwikkeling gemiddeld (kruipen op 10 maand, stappen op 13) of zelfs traag was (rollen op 8 maanden!), is ze met babbelen heel snel. Op 18 maanden sprak ze in 2-woordzinnetjes, tegenwoordig zijn de 4-woordzinnetjes al geen uitzondering meer. Reden: onze juffrouw heeft zich op de werkwoorden toegelegd. Ze gebruikt er spontaan al meer dan 30. Eigen kind, schoon kind, ik weet het wel, maar ik vind het toch straf. Leuk ook om te zien hoe het lijstje met werkwoorden die ze gebruikt nog beter haar leefwereld weergeeft dan de zelfstandige naamwoorden:

eten- drinken- slapen- hebben- halen- pakken- spelen- stappen- kijken- bijten- rijden- geven- zitten – dansen- zwemmen – melken (haar opa heeft koeien :-)) – tanken (ah ja, hoe kunnen haar autootjes anders rijden?)- maken – vegen – lopen- vallen – bellen – snuiten- wassen -helpen – poetsen- niezen- hoesten -oprapen – zoeken – verstoppen- lezen

’t Is ook wreed gemakkelijk, zo kunnen vragen wat er scheelt en een verstaanbaar antwoord krijgen. En gezellig, zo van die moeder-dochter conversaties. Als dochterlief tenminste niet de ‘mag niet mama’ of ‘stop ermee!’-toer opgaat (jaja, ook dat is begonnen :-))

Read Full Post »

Cytomegalo-dinges

’t Is hier kalm geweest de voorbije twee weken. Reden is dat ik geveld ben door een vreemde ziekte. Weinig eetlust, een rare huiduitslag, weinig fut, gezwollen klieren en vooral ’s avonds koorts (tussen 38,2 en 39°). Na 6 dagen toch maar eens bij de dokter aangeklopt. Die wist ook niet wat er scheelde en besloot mijn bloed te onderzoeken. Resultaat: waarschijnlijk is het een virus en zal het wel snel overgaan. Maar nog eens 6 dagen later had ik nog steeds koorts. En voelde ik me nog steeds niet goed. Opnieuw een telefoontje naar de dokter, want ik had een vermoeden. Of het CMV zou kunnen zijn?

Een dag nadien werd mijn eigen diagnose bevestigd: het cytomegalovirus. Een virus waar de meeste mensen weinig van merken, maar als je toch symptomen hebt, kan het knap lastig zijn. En lang duren. Justine Henin was er maanden mee out, net als Bart Wellens. Hopelijk is mijn recuperatievermogen beter. 🙂

Binnen drie weken wordt mijn bloed opnieuw onderzocht. En mijn lever, want blijkbaar attackeert dat beest ook een aantal van je organen. Intussen moet ik rusten, maar met een fulltime job en een peuter is dat niet bepaald een sinecure. Ach ja, maar beter dat ik het nu krijg, dan wanneer ik zwanger zou zijn. Een verzorgster in de crèche vertelde vandaag dat haar zoontje doof geboren werd door het virus.

In afwachting van beterschap kruip ik maar vroeg m’n bedje. Met een goed boek, ha! Elk nadeel hep se voordeel 🙂

Read Full Post »

En de winnaar is…

Leah’s onschuldige hand mocht een briefje trekken. En zo wint Maaike het theeserviesje! proficiat! Ik stuur je zo snel mogelijk een mailtje om te bekijken hoe ik het best aan jou (en aan Isla :-)) kan bezorgen.

Read Full Post »

Welkom in mijn theehuisje!

Even inschenken.

Koekje erbij...

... santé!

Read Full Post »

Doopsuiker

Wij hebben geen foto’s gemaakt van Leah’s doopsuiker. Rats vergeten! Ik grijp deze oproep dus graag aan om die kapitale fout  een beetje recht te zetten. Gelukkig was de hoogzwangere ik bijzonder ijverig en heb ik nog wat suikerboontjes over voor de foto.

Ik wilde Leah’s doopsuikertjes graag zelf maken. In de gespecialiseerde winkels vond ik mijn gading niet, en vond ik die toevallig wel dan bleek mijn smaak synoniem voor onbetaalbaar. En ’t heeft ook wel iets: doopsuikertjes in elkaar knutselen voor het babietje in je buik.

Maar laat ik nu niet meteen handig zijn. Probleem 1. En laat lief nu net even een ‘creatieve blokkage’ gehad hebben wat het kaartje betrof. En ik vond dat kaartjes en bonen moesten matchen. Probleem 2. Maar uiteindelijk was er dan toch het concept voor het kaartje. En ben ik in een opwelling ‘Peters’Modestoffen’ binnengestapt. Ik, die nog geen knoop kan aannaaien. Maar ik vond er witte stof, bolletjesstof, wit lint, bolletjeslint én een kartelschaar. Bye bye omzomen. 🙂 Last minute was er nog wat stress toen -in het midden van mijn werkzaamheden – het bolletjeslint niet meer verkrijgbaar bleek. Maar na drie keer diep ademhalen zag ik in dat effen rood lint nu ook niet zo lelijk was.

( en zo heb ik er nog steeds een stuk of 20 staan. Geïnteresseerden mogen altijd mailen :-))

Voor onze collega’s verfden we roodkapjes-mandjes uit de Blokker wit en bekleedden we de binnenkant met bolletjesstof. Strikje errond en klaar!

Read Full Post »

Older Posts »