Vanavond is mijn laatste avond als mama van baby Leah. Vanaf morgen is het peuter Leah.
Vandaag mocht ze al eens oefenen in het kaarsje uitblazen. In gezelschap van haar vriendjes W en B. En dat de taart lekker was!
Nu begrijp ik trouwens ook waarom ze Leah in de crèche zo’n gemakkelijk kind vinden. Zet haar in de buurt van andere kindjes en ze verveelt zich geen seconde. Zelfs haar vermoeidheid (een middagdutje achtte onze jongedame niet nodig vandaag) kon geen roet in het eten strooien.
Het grote feestje met familie volgt zondag. Tot dan maak ik me wijs dat ze nog altijd mijn kleine baby is. En neen, ik ga niet emotioneel worden morgen. Kuch.
