We hebben deze ochtend samen een boterham gegeten, mijn dochter en ik. Leah stopte om beurten een stukje brood in haar mond en een stukje in mijn mond. Al moet ik wel zeggen dat er uiteindelijk meer stukjes in haar mondje belandden. Of ze het concept ‘delen’ al begrijpt, betwijfel ik. Waarschijnlijk vindt ze het gewoon grappig als die stukjes brood in mijn mond verdwijnen. Dan giert ze het uit. Met uitzondering van de allereerste keer dat ze een mij een stukje ‘voerde’, toen keek ze maar beteuterd dat ik dat stukje niet terug gaf…
Kleine Man wil mij soms ook een stukje geven, maar meestal gaat het om stukjes die al een kwartier ofzo in zijn mond hebben gezeten. Ik ben niet zo’n fan van afgesabbelde, slijmerige stukjes brood
Die twee kleine vrouwtjes van L. begrijpen het concept ‘delen’ als volgt:
Onlangs stuurde ik een kaart voor de derde verjaardag van Lene. Klara -4+- wilde er ook één.
De kaart werd-al vechtend- precies in de helft gescheurd.
L. heeft ze dan maar terug aan elkaar geplakt.
Groetjes