Moe, dat ben ik. En ziek ook. Na 5 met haken en ogen aan elkaar hangende nachten door een zieke Leah, heb ik de strijd verloren. Oververmoeid heb ik me overgegeven aan een ouderwetse keelontsteking. 39 ° koorts, vuurrode keel, gehavende amandelen en opgezetten klieren. Een keelontsteking die zich nu vreemd genoeg lijkt te transformeren naar een hardnekkige hoest en dito neusverstopping. En deze middag zat ik op het werk plots met hevige buikpijn. Wat slaaptekort niet kan doen.
Idioot eigenlijk. Wat zijn nu 5 korte nachten? Als student reeg ik tijdens de examens nog wel meer korte nachten aan elkaar. Het verschil zit ‘m in de reserve. Voor je kinderen hebt, bouw je die op. Er zijn weinig studenten die buiten de examens om slaaptekort hebben. En later, als je werkt, dan slaap je in het weekend bij.
Uitslapen is er niet meer bij zo gauw het nageslacht zijn intrede doet. De eerste tijd toch niet. En daar heb ik het al eens moeilijk mee. Ik kon ongelooflijk uitkijken naar af en toe eens uitslapen. En had dat ook nodig. Anders was ik moe.
Nu durf ik zeggen dat ik voor Leah’s komst nooit écht moe ben geweest. Je schrikt er ook van hoever je echt kan gaan. Tot wat je nog in staat bent ondanks het slaapgebrek. En er zijn periodes dat je je uitgerust voelt. Het moment dat Leah’s laatavondfles wegviel was ik de koning te rijk. Ik kon weer vroeger gaan slapen! En als je dan ook maar één of twee keer moet opstaan, tegen de ochtend, doet dat deugd. Maar eigenlijk ben je niet echt uitgerust. Je hebt nul reserve. En als er dan iets gebeurt, zoals een zieke dochter, dan zit je er door en wordt je zelf ziek. Waardoor je ook slechter slaapt. En de vicieuze cirkel is rond.
Soit, ik stop hier met deze lithanie en leg me in mijn bedje. En hoop dat mijn liefste dochtertje, Lief en ikzelf als roosjes mogen slapen. Slaapwel!
Sinds de komst van mijn kindjes hebben mijn man en ik ook wel vaker een “goeie” verkoudheid door de microobjes dat onze prutskes meebrengen.
Niets aan te doen.
Dat slaaptekort is heel herkenbaar en uiteraard verbetert het naarmate ze ouder worden. Maar echt uitslapen kunnen wij maar als de kids niet bij ons zijn (zelden dus), het is afwachten tot ze zelf willen uitslapen vrees ik
Vaak is het zelfs zo dat ze op weekdagen tot 7u30 slapen en dat ze in het weekend om 6u30 wakker worden. Dan denk je bijna dat ze het expres doen
Inderdaad, met weinig slaap toekomen is niet iedereen gegeven. Ik werd er ook moe en prikkelbaar van. Nu drinkt Eline haar laatste flesje rond 22u dus kan ik al stukken vroeger in mijn bed. Rond 6u drinkt ze opnieuw voor de eerste maal, en daarna kan ik nog heerlijk terug gaan slapen tot de oudste mij wakker maakt rond 8u (soms zelfs iets later). En sindsdien voel ik mij ook een heel ander mens, zalig! Hopelijk zijn jullie allemaal snel terug genezen en worden de nachten opnieuw ietsje langer…
@ Patsy: dat van dat expres doen heb ik me ook al afgevraagd
@ Karen: fijn dat je nachten al wat langer zijn geworden! Ik ben deze nacht maar 1 x moeten opstaan en Leah heeft me tot 7u45 laten slapen (moest nt gaan werken vandaag). Zalig!