Vandaag is Leah precies een half jaar oud. Een half jaar verzorgen, voeden, spelen, troosten, ontdekken, knuffelen, koesteren. Een half jaar liefde.
Een half jaar emotie ook. Zoiets stopt niet bij de bevalling. Mama zijn lijkt wel een extra dimensie toe te voegen aan je gevoelens. Eentje waarvan je niet eens wist dat je die had. Een giecheltje van Leah kan me doen huilen van blijdschap. Naar programma’s als De bevalling of Babyboom kon ik vroeger niet kijken omdat ik dat een beetje vies vond. Nu kan ik er niet naar kijken omdat ik er te emotioneel van wordt. Van mooie bevallingsverhalen ben ik van mijn melk. Kersverse ouders zou ik het liefst omhelsen. Mijn eerste momenten met Leah beleef ik opnieuw, maar dan nog intenser dan op het moment zelf. Toen was ik een beetje te overdonderd om het goed te beseffen.
Gelukkige verhalfjaardag kleine schat. Mama ziet je graag.
Mooi! en ik pink hier ook weer een traan weg… tja, ook een moeder hè
Heel mooi!
Op mijn 1e blog had ik het volgende citaat geschreven staan : “Een kind neemt een plaatsje in in je hart, waarvan je niet wist dat het leeg was”.
Karen, dat is zo schoon en zo waar !
Zo schoon.
En wat Karen zegt, is ookal zo schoon.
We zouden voor minder sentimenteel worden:)