Paaszaterdag 2008: Ik merk plots dat ik bloed verlies. Na een telefoontje met de spoedafdeling haasten we ons naar het plaatselijke ziekenhuis. De weinig fijngevoelige verpleegster probeert me te sussen: ‘ t’ Is beter dat het nu mis gaat dan verder in de zwangerschap.’ De gynaecoloog wordt gepolst. Blijkt dat ze weinig meer kunnen doen dan bloed trekken om de hcg-waarden te controleren. En die test 2 dagen later te herhalen. Voor een echo is het – na 6 weken zwangerschap- nog te vroeg.
Een beetje verweesd keren we terug naar huis. We hebben op een kleine week tijd veel emoties te verwerken gekregen: horen dat je zwanger bent- paniek om het bloedverlies- onzekerheid. De dag nadien -Pasen- hossen we van het ene familiefeest naar het andere. De schijn ophouden en -in mijn geval- de misselijkheid verbergen, valt ons zwaar.
Op Paasmaandag komt- na het tweede bezoekje aan het ziekenhuis- het verlossende nieuws: de hcg-waarden zijn op 2 dagen tijd enorm gestegen, dus wellicht geen miskraam. Een paar dagen later zien we bij de gynaecoloog een hartje kloppen.
Paaszaterdag 2009: het subject van onze ongerustheid een jaar eerder geniet van haar eerste zonnestraaltjes. Enkele vrienden komen toevallig aanwaaien en vervoegen ons op het terras. Ons klein meisje kraait van plezier en wij nippen aan ons drankje. Zo ongelukkig als ik me vorig jaar voelde, zo gelukkig ben ik nu.
Leah, op één dag na 5 maanden
Wat een vrolijke foto! Leuk hoedjes ook
Amai, dat moeten heel bange dagen geweest zijn vorig jaar. Maar zie, één jaartje later hebben jullie een vijf maanden oude zonnebloem in huis. Ongelofelijk eigenlijk.
Haar glimlach is trouwens aanstekelijk. Hihi.
Hoe goed kennen wij een soortgelijk verhaal, alleen duurde de onzekerheid bij ons nog een extra maandje langer .
Maar kijk wat een levendig ding er nu bij ons ronddanst
Hmm, ik ken het gevoel ook, alleen liep het bij mij fout af. Maar enfin, nu toch ook al een geweldige uk van anderhalf!
wat een mooi meisje! Gelukkig liep het goed af!
Mooi postje, leuke foto en een schattig meisje!
Meer moet het niet zijn he
Bedankt voor de complimentjes! En Goya en Lien, jullie hebben nog veel moeilijkere momenten meegemaakt dan ik. Gelukkig hebben jullie nu allebei een schitterende dochter!