16 weken ver ben ik nu. Het buikje wordt dikker, de broeken krapper. Ik was het al even aan het uitstellen, maar nu kan ik er niet meer omheen. Ik heb een nieuwe jeans nodig, zo’n speciale met ingebouwde buikband. Wat doe je dan? Met moederlief naar de zwangerschapswinkel natuurlijk.
Van de stelling ‘Geef de mensen een goed gevoel, dan kopen ze meer’ hebben ze in dit soort winkels duidelijk kaas gegeten. Je wordt al meteen begroet door een enthousiaste winkeljuffrouw die kirt ‘Ik zal eens kijken welke broeken we nog in het kleinste maatje hebben’ (voor alle duidelijkheid: ik ben normaal gebouwd), waarna ze je een maatje 34 in de handen stopt. Je schudt eerst meewarig het hoofd, maar even later blijkt dat dat de ene broek in die maat perfect past en de andere zelfs iets te groot is. Het kleedje dat ik kocht, is een extra small.
Met andere woorden: ik pas dezer dagen in topmodellenmaatjes. Of liever, ik trap in die illusie. Maar stiekem vind ik het leuk. Op de weegschaal van de gynaecoloog weeg ik trouwens ook een volle kilo minder dan thuis. Ik begin een complot te vermoeden 
suspicious mind . LOL
Alé, om je fijner te voelen moet je dus zwanger worden. Vreemd. Hehe.
Ik denk dat ik ook maar eens zwanger ga worden.
Klinkt wel fijn zo ineens enkele maten dalen
Hoe gaat het voor de rest?
@ Daphné: voo de rest alles ok, hoor