Cholera of de pest. Dat is voor mij de perfecte samenvatting van het huishouden. Ik heb een hekel aan opruimen, poetsen, inkopen doen en strijken. Maar doe ik het niet, dan word ik chagrijnig van de rommel en het stof.
Zo komt het dat ik me af en toe een hele zondag opsluit en van huishoudelijke taken kwijt. Hoe meer de avond nadert, hoe gevaarlijker ik word. Een verdwaald papiertje of vuile schoenen zijn genoeg om een bliksemende blik en een mompelend ‘gebrek aan respect’ naar het hoofd geslingerd te krijgen.
Dus voor de echtelijke en andere vrede, ben ik nu op zoek naar en dienstencheques-poetsvrouw. Maar die houden zich blijkbaar talrijker schuil in de stad dan op het kempische platteland. Duimt u voor mij?
Dit berichtje verschijnt in het kader van de wijvenweek. Meer wijvenblogs hier.
eindelijk!
kan je vanaf nu de zondag benutten om stadsvriendinnen uit te nodigen op een plattenlandsbrunch met natuurwandeling!
voor zover in vanuit Tessenderlo kan zien ( en dat is erg vaag) ziet het er nog behoorlijk uit.
Ah, toch nog enig wijvengedoe hier.
Beter laat dan nooit!
ik ben ook van het platteland en vond een huishoudhulp via http://www.poetshulp.be. misschien heb je ook geluk?