Als ik kwaad ben, dan gooi ik met dingen. Maar niet met borden, vazen of ander glaswerk. Ik gooi met onbreekbare dingen. Telefoonboeken, reclamefolders, kussens. En bij gelegenheid met een koude schotel -op plastic bordje- van de frituur. Lange tijd dacht ik alleen te zijn in mijn beheerst verlies van zelfbeheersing (hoe kan je nu zo boos zijn en toch nog nadenken over met wat je gooit?).
Maar wat lees ik nu in Humo nr.47 : Slimste Mens Annelies Rutten doet net hetzelfde. Dat doet deugd. En euh…valt de correlatie met intelligentie jullie ook op?
Herken ik ! Nam ooit in grote blinde woede iets heel duurs en zeldzaams (en breekbaars !) van mijn vrouw in handen en dreigde het stuk te slaan. Bedacht me nog in een flits en gooide een prul aan diggelen, dat nog meer lawaai maakte, tot mijn grote voldoening. Ja, wij zijn “redelijke” wezens, en kunnen inderdaad nog nadenken in extreme situaties. Dat onderscheidt ons toch trouwens van de dieren… alhoewel dat niet altijd een pluspunt is…